Hellboy 2
Ne bir Deleuze’yim, ne de bir Hitchcock eleştirmeni, ne de Zizek gibi bir film okuyucusu. Film okuması yapabilecek kadar etraflı bir literatür bilgim de yok. Kısacası gördüğünü eleştiren; filmlerdeki “normal düzene” yollanan atıfları yuhalayan, kapitalizmin ayak oyunlarına dudak büken, dayatılan hayatların benim hayatım olmadığını söyleyebilecek kadar sinema izleyicisiyim.
Yukarıda ismini zikrettiğim sahışlar bu tip filmleri görebilme şansına erişmiş olsalar(dı), muhtemelen “kötü sinema” kategorisine sokarlar(dı).
Hellboy, bildiğininz üzere bir çizgi romanın sinemaya uyarlanmış hali. Ağırlıklı şiddet ve güç öğeleri içeriyor. Özetle, film iktidar savaşı biçiminde evrilip gidiyor. Bu filmi seyrederken Nietzsche’nin “Jenseits von Gut und Böse“’si ve bazı aforizmaları aklımda yankılanıyor. Sistemin yeniden üretildiği yerde, kendime kocaman bir mısır alıp filmi izlerken tahayyül ediyorum kendimi, ürperiyorum. Bir yandan da seyretmek istiyorum. Zira hayal gücü ve görsel tantananın estetikle buluştuğu garip bir yerde benim için. Velhasıl merak ediyorum.
To download the full version visit vuze.com
Popularity: 24% [?]
