İtalya Yolcusu Kalmasın!
Kuzey Avrupa’nın havası her daim kapalı olan, deniz seviyesinden alçak ülkesinde bunalıma giren bünyeme kısa süreliğine de olsa bir reset atmak istiyorum ve güneye iniyorum. Güneş istiyorum. Dostları görmek istiyorum. Siyasetsizliğin kuruttuğu topraklardan, güneyin çizmesine, İtalya’ya gidiyorum.
Pizza yiyeceğim, şarhoş olacağım. Belki Frenze’de kalacağım hayatım boyunca, öyle bir karar vereceğim. Fotoğraf çekeceğim, kendimi de, hayalimi de, Coleseum’u da… Sonra “yaşasın sakallara özgürlük hareketimiz” diye bağıracağım. Biraz daha dolaşacağım…
Gezgin olmak vardı diye düşüneceğim, ayaklarımın isyanına üzüleceğim. Şöyle bir sahilde boylu boyunca yatmak vardı diyeceğim, hava akşamüstü olduğunda o tatlı rüzgarı düşüneceğim.
19 Ocaklar olmasın bir daha diye düşünürken, içim sızlayacak, güneşi görmek isteyeceğim. Vay be diyeceğim, dudak bükeceğim… Biraz dinlence, biraz dinlence…
Posted on 13 January '08 by admin, under Living Thing, Türkçe.
